| dzordan napisał/a: |
oj Sl@o 
Dosc zabawie wyglada jak ja pisze post wyzej jedno, a ty mi przypisujesz zupełnie co innego. Czy ty masz problem ze zrozumieniem textu pisanego. ?
Bład polega w mysle w Twoim rozumowaniu.
Czy instrukcja obsługi Klozetu jest zgodna z Twoja wiara. ? 
CZy ksiazka w ktorej wypisane sa bzdury moze byc zgodna z czyms co jest realne ?
Moje stanowisko jest takie.
1. Nalezy chronic dzieci zeby nie miały dostepu do tresci w zbyt młodym wieku. a nie chronimy ich bo jestesmy zachłanni na $$$.  I tu mysle ze sie zgodzisz ze mna ?
2. Ksiazke nalezy udostepnic od wieku, w ktorym psychika dziecka/ młodziezy jest w stanie odroznic Iluzje od Prawdy. od ustalenia tego sa odpowiednie instytuty, psychologowie I nalezy sie 3mac tego co ustalili |
Błędu w tym stanowisku nie widzę.
Jest w nim natomiast pewna słabość. Już wyjaśniam na czym ona polega.
Otóż, rozumiem, od pewnego wieku, dziecko, jest w stanie odróżnić Iluzje od Prawdy.
W takim razie, dlaczego istnieje praktyczny zakaz drukowania i upowszechniania Mein Kampf i Protokołów Mędrców Syjonu?
Czyżby dorosły człowiek nie był w stanie odróżnić Iluzji od Prawdy w nich zawartych?
Zauważ, że to całkiem dojrzali ludzie przyjęli nie tak dawno temu Mein Kampf za Objawienie, i idee w nich zawarte wcielali w życie.
Też uważam, że spory są bez sensu. Lepiej rodziców (no i sprzedawców oczywiście) przestrzegać, czym karmią swoje dusze ich pociechy. By nie ocknęli się dopiero wtedy, gdy dziecko – albo i całkiem dojrzałe, przecież do końca jest się dzieckiem swoich rodziców – zniknie w jakieś satanistycznopodobnej SEKCIE.
Człowiekowi bez problemów, emocjonalnie i intelektualnie dojrzałemu, żadna lektura nie zaszkodzi. To fakt.
Z Harry Potterem jest ten problem, że jego lektura osiągnięcie tej dojrzałości zaburza. A gdy dojdą inne okoliczności, problemy w szkole, z rówieśnikami, z rodzicem alkoholikiem, to ucieczka w harrypotterowe fikcje jest jak najbardziej możliwa. A wtedy wspomniana dojrzałość może być nigdy nie osiągnięta. Pozostanie sekta, gang i/lub narkotyki.
PS. paes: Naprawdę nie trzeba “czytać dokładnie” by wyrobić sobie zdanie. To kwestia pewnej praktyki i umiejętności wyławiania tego co istotne (dość bliskiej umiejętności tzw. szybkiego czytania). Możesz uważać inaczej, ale tak jest.
Wieź pierwszą z brzegu naukową książkę. Na końcu zwykle jest spis literatury, czasem obszerniejszy od treści samego dzieła. Myślisz, że autor wszystkie z pozycji przestudiował wyraz po wyrazie, zdanie po zdaniu, akapit po akapicie, rozdział po rozdziale itd. by nie przedłużać tej listy. Życia by mu nie starczyło. |
Zadziwiające, jak niektóre gazety biegłe są w dziejach radykalizowania się kościelnego nauczania. Jak wytykają!
